NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
- Zostaw to tam. - Dobrze.
- Położę na stole. - Dobrze.
Co z tym światłem?
Może powinnam założyć czujnik...
PROSIŁEM, BYŚ NIE BYŁA ŻARTEM
OBSERWUJĘ CIĘ OD TAMTEGO DNIA
To za szybko, Yong-sik.
Nie, tylko...
On je zna.
Na pewno zna to miejsce.
Zna wejścia
i rozkład pomieszczeń, potrafi się tu poruszać.
I kamera.
Wie, gdzie jest kamera.
Wiedział, gdzie go nie zarejestruje,
i mógł napisać to na ścianie, nie błądząc w ciemnościach.
Ale czy kamera...
nie została zainstalowana wczoraj?
To jakiś duch?
- Jak mógł rozgryźć to w dobę? - To znaczy, że ten duch
musi być jedną z osób, które były tu wczoraj.
Kamera musiała go uchwycić.
Powinniśmy go znaleźć na nagraniach
sprzed tego zdarzenia.
Skoro tak...
Powinniśmy...
Powinniśmy zgłosić to przełożonym.
Cóż...
Czy zrobił to Joker, czy jakiś inny psychol,
najpierw zabezpieczmy miejsce zdarzenia.
Przychodzi tu tyle ludzi.
Co chce pan tu znaleźć?
Jego odciski albo włosy?
Najpierw wezwijmy technicznych.
Komendancie. Spokojnie.
Chce pan wezwać technicznych? Rozwinąć taśmę policyjną?
Ściągnąć tu dziennikarzy i detektywów,
żeby cały kraj się dowiedział?
Wie pan, że Pil-gu tu je i się uczy?
ŚWIADEK MOŻE BYĆ PROSTYTUTKĄ
O rany.
Co powinniśmy zrobić...
Zaraz. Muszę pomyśleć.
Nazwali mnie prostytutką.
Napisali, że tylko prostytutki padają ofiarą morderców
i że powinnam się pilnować, skoro raz udało mi się przeżyć.
Co za drań to napisał, nie mając o niczym pojęcia?
Nikogo nie obchodzi prawda.
Prawdą staje się to, w co wierzą.
Dongbaek, po co trzymasz ten głupi artykuł?
I po co zapamiętujesz komentarze z Internetu?
Masz rację. Pamiętam
je wszystkie, mimo że minęło pięć lat.
Joker mnie nie zabił,
ale ludzie zadali mi wiele ciosów.
Nie chcę znowu przez to przechodzić.
Zadbam o to, byś nie musiała.
Martwię się o Pil-gu, nie o siebie.
Codziennie przegląda Internet.
Jeśli trafi na takie komentarze,
zapamięta je do końca życia.
Nie chcę, by nosił taką emocjonalną bliznę.
Zawęzimy grono podejrzanych, gdy obejrzymy nagrania,
i znajdę winnego.
Nie stanie ci się żadna krzywda.
Nic ci się nie stanie, bo złapię tego drania.
Głupcze. Samą determinacją nie rozwiążesz tej sprawy.
A oni?
Nawet determinacji nie mają.
Kazali nam sprawdzać ludziom stopy. Czego się po nich spodziewasz?
Zarówno techniczni, jak i dochodzeniówka
próbowali wszystkiego i nie złapali Jokera.
- Zaraz oszaleję. - Co?
Po czyjej pan jest stronie?
Mamy spisać raport?
Odgrodzić miejsce taśmą?
Szlag.
Hyang-mi zaraz przyjdzie.
Co z tym zrobimy?
OBSERWUJĘ CIĘ OD TAMTEGO DNIA
Dongbaek, dokąd idziesz?
Martwię się. Powinnam sprawdzić, co z Pil-gu.
Oczywiście.
Szybko cię odprowadzę.
Zaraz przyjdzie Hyang-mi.
Możesz zostać i skończyć malowanie?
Nie mogę puścić cię samej po tym, co się stało.
Będziesz za mną chodził cały dzień?
W końcu będę musiała przejść sama tą alejką.
Do tej pory nic się nie zdarzyło.
To jaka jest moja rola?
Skoro wszędzie będziesz chodzić sama,
to po co ci ja?
Jeśli Hyang-mi się dowie, zaraz będzie wiedział cały kraj.
Ta ściana jest teraz dla mnie ważniejsza,
więc zrób to dla mnie, proszę.
Boże.
Dobrze.
Skończę to i do ciebie zadzwonię.
Zostań w domu.
Może zamkniesz bar na kilka dni?
Powiesz, że robisz remont albo jedziesz na wakacje.
A może otworzę?
Co?
Pewnie zechce sprawdzić,
jak zareagowałam na jego wiadomość.
Zobaczyć moją minę.
Myślę, że dziś przyjdzie.
Dongbaek.
Mówi, że obserwuje mnie co dzień.
Dziś tym bardziej zechce.
KOSTIUMY, SUKNIE
Dongbaek!
Powiedziałam, że mogę wrócić sama.
Odprowadzę cię.
Boisz się, że nie znajdę własnego domu?
Po prostu nie chcę cię puścić.
A ode mnie ciężko się uwolnić.
Chodźmy.
Złapię tego psychopatę.
Musiałaś być przerażona.
Zostań dziś w domu i odpocznij.
Gdy mieszkałam sama...
Jaki owad ma wiele nóg? Stonoga?
Wpadałam w panikę, gdy je widziałam,
ale nauczyłam się, że jeśli się boję, muszę je od razu rozdeptywać.
- Co? - Jeśli zdążą się schować,
będę bała się jeszcze bardziej,
bo będę musiała z nimi żyć.
Tak samo trzeba zrobić z tym draniem.
Rozdepczmy go.
Naprawdę się nie boisz?
Powiedziałeś, że jestem dzielna
i że ludzie nie wiedzą, że umiem pokazać pazurki.
Tak. Taką Dongbaek znam.
Dlatego się w tobie zakochałem.
- Panie No. - Tak?
Ślimaki kosztują 15 000 wonów, smażona wieprzowina 12 000,
a muszle 8000.
Ale w cenie nie ma mojego uśmiechu ani pozwolenia na dotykanie mnie.
Co?
Ja sprzedaję tylko alkohol.
Jedyne, co może pan tu kupić,
to alkohol.
Tak to się zaczęło.
Czemu miałabym zamykać? Kupiłam dziś płastugę.
Ten drań może robić, co chce. Ja i tak będę robić swoje.
Zakochałem się w niej, bo była waleczna, ale opanowana.
Jak wyprawię Pil-gu do szkoły,
zamarynuję płastugę.
Pokroję go i zrobię zupę na dzisiejszy lunch.
To mój plan na dziś.
Ale teraz właśnie to
- mnie wkurza. - Mówiłam ci.
Przez ostatnie pięć lat nie zamknęłam baru nawet raz.
Jestem zły, bo źle mi z tym.
Jeszcze bardziej wkurza mnie, że czuję się winny.
Tym razem mu nie odpuszczę.
Co?
Ręka ci się spoci.
Po co tak zaciskasz pięści?
Spociły mi się dłonie...
Bo zaciskasz pięści.
Boże.
Dongbaek!
Niektórzy mówią, że Sirasoni
był lepszym wojownikiem niż Kim Du-han,
ale nie zdobył władzy, bo nie miał sługusów.
Jesteś jak Sirasoni.
Sama jesteś bardzo silna,
ale teraz masz sługusa, który zawsze jest przy tobie.
Gdziekolwiek będziesz, jeśli będzie ci ciężko,
od razu przybiegnę.
Więc nie zaciskaj pięści, dobrze?
I głowa do góry.
Chodźmy razem.
Chodź.
- Muszę się pospieszyć. - No to się pospieszmy.
RYŚ TEGO MIASTA
Nie mogę oprzeć się wrażeniu, że ja odwalam czarną robotę,
a ty prowadzisz śledztwo.
- Boże. - Hej.
Najpierw zidentyfikuj osoby widoczne na nagraniu.
Zobacz, czy któraś z nich
zerka na kamerę.
Szlag. Czy oni nigdy nie widzieli kamery?
Po co zamontowała tę kamerę?
- Nie wiem. - Ciekawe.
Rety. Dongbaek zrobiła się straszna.
Jesteś podły dla mnie, ja będę dla ciebie.
KANG BYEONG-DU, GONG JIN-BAE, KIM BEOM-RYONG, MATKA
Jestem wykończony.
„Matka”?
Czyja matka?
Matka Dongbaek była w kuchni,
gdy montowano kamerę.
Robię listę osób, które były tu tego dnia.
- Była tu? - Pracuje tu dorywczo.
Naprawdę?
O rany.
Zaraz, chwila.
Kto jeszcze wiedział, że zakładamy kamerę?
Prawda jest taka,
że to się zaczęło, gdy się tu pojawiła.
Co? Bzdura.
Bardzo naciągana teoria.
Rozumiem, że ma demencję,
ale miałaby zrobić coś takiego swojej córce?
Kto wie? Może ma jakiś ukryty motyw.
Co?
Jesteś pewien, że matka Dongbaek ma demencję?
Słucham?
Moja babcia też ją miała.
Ale matka Dongbaek zachowuje się inaczej.
Nosi tę bransoletkę.
No i to, co widzieliśmy na stacji.
Ale jak o tym pomyśleć...
Nie sprawia kłopotów.
Raczej jej pomaga, nie sądzisz?
Od dziś będę odprowadzać cię do szkoły.
Nigdzie nie chodź sam, dobrze?
I tak nigdy nie chodzę sam.
Wszędzie odprowadza mnie babcia.
Co?
Nawet do salonu gier.
Mamo, ty też nie powinnaś chodzić sama.
- Jeśli choroba się nasili... - O mnie się nie martw.
Nie martwię się.
Proszę martwić się o siebie.
I nie jeść omleta, to dla Dongbaek.
Czemu nazywasz go Dongbaek?
Mnie nigdy ich nie robiłaś.
Straszny żarłok z tej kobiety.
Pil-gu, jakie inne szkoły mają dobre drużyny baseballu?
Dongjung w Seulu.
W Seulu jest drogo.
Hanseung z Daejeon też są nieźli.
Czemu pytasz?
Pil-gu, może się przeprowadzimy?
Czemu?
Chcę, byś dorastał w bezpiecznym miejscu.
To miasto nie jest bezpieczne.
Mamo, zaraz będę nastolatkiem.
A babcia mówi,
że dorastające dzieci są nieposłuszne.
Dongbaek, mówiłam ci, że nie mogę cię dziś odebrać, prawda?
Może pani odebrać dziś Dongbaek?
Nazywa się Pil-gu, nie Dongbaek.
Odbierze cię. Chodźmy.
Nie do wiary.
Przestań nazywać go „Dongbaek”
i zachowywać się jak przykładna matka.
Nagle zaczęłaś żałować?
Bądźmy szczere. Na pewno niczego nie żałujesz.
Byłaś tak bezduszna, że porzuciłaś swe dziecko.
To ja żałuję.
Po co idziesz do banku?
Muszę dobrze wyglądać.
Nie ma pani zdolności kredytowej.
Może pani coś zastawić
albo znaleźć poręczyciela?
Mam niskie dochody, nie mam takiej możliwości.
Słucham?
POŻYCZKI DLA MAŁYCH FIRM
Mała firma nie dostanie pożyczki dla małej firmy.
Proszę zabrać książeczkę.
Skromny stan konta.
Pracuję codziennie, a nie mam nawet kilku milionów.
Zobacz, mamo. Jestem biedna.
Ci w czepku urodzeni żyją w innym świecie.
Tacy jak ja, urodzeni bez czepka,
niczego nie dostają za darmo.
POSTERUNEK POLICJI W ONGSAN
Co on robi?
Jakiś złodziejaszek włamał się do Kamelii.
Naprawdę lubi Dongbaek?
Żartujesz? Szaleje za nią.
Właściciel młyna zrobił sobie operację powiek?
Podobny, ale nie jestem pewien.
Zapisuj też nazwiska tych, których nie ma na nagraniu.
- Słucham? - Zapisz nazwiska wszystkich,
którzy wiedzą, że w Kamelii zamontowano kamerę.
Każdego, kogo widziałeś od chwili
kupienia kamery do chwili jej zamontowania.
Jeśli komuś o niej mówiłeś,
też to zapisz.
Wszystkich od samego początku?
Tak. Tam nie ma dużo miejsca, łatwo się domyślić, gdzie mogła trafić.
W jeden z czterech rogów. Nie trzeba jej widzieć, by się domyślić.
Wszystkich od samego początku?
Tato.
Nowa kamera jest na górze?
Tak. Widziałem go tam.
Heung-sik uprzejmie przeprosił właściciela
za wbijanie gwoździ w ścianę, co mnie zdenerwowało.
Jezu, ona doprowadza mnie do szału.
Potem zaczął gadać.
Właściciel robi wszystko,
żeby nie wbijać gwoździ i nie uszkodzić ścian.
Nie wierzę, że lokatorka ma to gdzieś.
Ciągle przychodzi do niej jeden drań z fetyszem ramion.
Co? Z fetyszem ramion?
Jak śmiesz?
Ciągle prosi o orzeszki
i klepie ją po ramieniu.
Musimy założyć kamerę, żeby go przymknąć.
Zejdź mi z drogi.
Możemy ją zamontować?
Nie odzywaj się do mnie.
Moje uczucia zostały zranione.
Jego widziałem pierwszego.
Musiałem powiedzieć coś w tej krępującej sytuacji.
Chodzi o to,
że zwykle pracuje do późna, więc pomyślałem...
Przecież nic nie mówię. Idź.
Idź sobie.
Już idę.
Byłem zaskoczony, że dała mi spokój.
Hej.
Ale udowodniła, że gra agresywnie.
A restauracji...
Napisała moją przyszłość na nowo.
...ci nie przekażę.
Czemu nagle o tym mówisz?
Tylko ci mówię, że jej nie dostaniesz.
Twoi bracia się nią podzielą, a ty nie dostaniesz nic.
Jak chcesz. Ale skąd ci to teraz przyszło do głowy?
Idź zamontować tę kamerę.
Moja cała jest w ptasich kupach,
ale nawet okiem nie mrugnąłeś.
Ale u niej musisz zamontować ją natychmiast.
Czemu pozwoliłaś ptakom ufajdać swoją kamerę?
A miała im pozatykać tyłki?
Ostatnie, co usłyszałem, to to, że ptaki
srają nawet na Błękitny Dom.
Ale czekała mnie kolejna niespodzianka.
Rety, pani Hong.
Co pani tu robi?
„Przyszła pani obejrzeć budynek?
Wynosi się”. Tak powiedziałem.
Wpadłem na nią, więc zapytałem o zgodę.
Chciałbym zamontować kamerę. Może nawet dwie lub trzy.
Oczywiście, proszę.
Powiedziała, że pan No nie powie ani słowa,
nawet jak Dongbaek zacznie ryć w ścianie dłutem,
a ja podzieliłem się poglądami.
Jeśli ktoś z waszej rodziny ma zostać burmistrzem Ongsan,
to powinna być pani.
Zdecydowanie bym na panią głosował.
Idzie pani w tę stronę? Proszę.
I pożegnałem się z naszą przyszłą burmistrz.
Takiego powinniśmy mieć burmistrza.
Przyszłam się tylko napić.
Mój mąż ma romans,
a ja nawet nie mam z kim się napić.
- Heung-sik. - Tak?
Dongbaek!
Potem spotkała mnie niemiła niespodzianka.
Oto podejrzani, których spotkałem na swej drodze.
HEUNG-SIK, CIASTKARKA, RODZICE JUN-GIEGO
MAMA, PANI HONG, KANG JONG-RYEOL, HYANG-MI, DONGBAEK
Zapisałem
i co mam z tym zrobić?
A co? Zmęczyła cię sama myśl, że musisz ich sprawdzić?
Nie, to żaden problem.
Tylko...
To trochę...
POŻYCZKI DLA PAŃ DOMU
LEGALNE POŻYCZKI
Joker grasuje po mieście. Sąsiedzi wrogo na mnie patrzą.
Tracę lokal, ale jak mam odejść?
Tteok-kkochi kosztują tu 500 wonów.
WYCIĄG Z KONTA
Czemu wszystko tu jest takie tanie?
Mieszkania też, dlatego nie mogę się przeprowadzić.
To na ubezpieczenie na życie?
Idź w swoją stronę, mamo.
Może masz jakieś inne dziecko?
Albo może pójdziesz do domu opieki?
Ze mną nic dobrego cię nie czeka.
We troje będziemy się męczyć.
Nie lepiej byłoby ci cierpieć samej w spokoju?
Samotne cierpienie ściąga kłopoty.
Głupiec myśli o głupstwach,
a zły człowiek o złych rzeczach.
Samotne cierpienie przynosi złość i smutek,
a wtedy z lustra wychodzą potwory.
Przerażasz mnie. O czym ty mówisz?
To trochę...
straszne.
Dla ciebie coś jest straszne?
Chyba jednak trochę boisz się Jokera.
Nie o to chodzi. Tylko...
Wszystkich ich dobrze znam.
Nikt z tej listy nikogo by nie zabił.
Nikt miejscowy by tego nie zrobił.
To musi być ktoś obcy.
A jeśli nie?
Mniej bałbym się rogatego diabła.
Boję się, że gdy go złapiemy, okaże się kimś zwyczajnym.
Że okaże się kimś, kogo wszyscy znamy.
To przerażające.
Z pozoru wszyscy są mili.
Uważaj, komu ufasz.
Mamo, dokąd idziesz?
Kazałaś mi iść.
Co? Teraz się boisz, że odejdę?
Jeśli wyjeżdżasz, najpierw mi powiedz.
Jesteś w złym stanie.
Wrócę jutro wieczorem.
Odbierz Dongbaek.
Mamo, dokąd ty jeździsz?
KAMELIA
Czemu mama musiała jechać akurat dziś?
Hyang-mi też się dziś spóźni.
Mam podpisany dokument!
Prosiłem, żebyś wniosła to do domu,
nawet tego nie mogłaś zrobić? To też twój dom.
Mama cię do tego nie zmuszała.
Sam zobowiązałeś się na piśmie.
- Twoja matka mi to przyniosła. - Co?
Ona to napisała, ja tylko podpisałem.
To nadal twój podpis.
Powiedziałeś, że pozwolisz mi studiować.
Wtedy twoja matka mówiła,
że nie jesteś już jej córką, tylko moją żoną,
więc ja mam się zająć twoimi studiami.
Ale nie jesteś moją żoną. Jesteś jej córką.
I co?
Opłacisz mi je z alimentów?
W porządku.
Jedź do Mediolanu czy gdzie tam chcesz.
Ale...
dopiero gdy skończysz karmić Ji-seon.
Rebecca je mleko modyfikowane.
Zapomnij. Bierz to pudło i idź stąd.
Ja tego nie jadam.
Czemu masz takich chałowych fanów?
Powinni ci przysyłać dobre rzeczy,
a nie solone owoce morza i słuchotki.
W twojej ulubionej japońskiej knajpie w Cheongdam-dong
zapłaciłabyś co najmniej 100 000.
Weź to i idź.
Ile to ma kalorii?
Nieważne, ja je wezmę.
Niczego ode mnie nie dostaniesz.
W takim razie się rozwiedźmy.
PROSIŁEM, BYŚ NIE BYŁA ŻARTEM
OBSERWUJĘ CIĘ OD TAMTEGO DNIA
Przesadzasz.
Kiedyś cieszył mnie dźwięk dzwonka.
Można coś zjeść?
Ale zaczęłam się go bać.
Jest otwarte, prawda?
Jeszcze nie.
Jest znak, że podajecie lunch.
To było moje ukochane miejsce.
Tak, ale jeszcze nie jestem gotowa.
Może wrócić pan później?
I zaczęłam się go bać.
Może trzeba było zostać z Seok-hanem.
Hej.
Nie wspominaj jego imienia nawet we śnie.
Ściągniesz kłopoty.
Mam czystą kartę.
Bez ważnego papierka to nie małżeństwo.
Żyłaś z nim dwa lata po weselu.
To nie jest małżeństwo?
A Jong-ryeol? Ile miał dziewczyn?
Gwiazdy, prezenterki i tak dalej.
I co? Jesteś niewinna, bo miał przed tobą inne dziewczyny?
Nie przeszkadza mi to. Rozumiem, że ma przeszłość.
Ja za swoją też nie odpowiadam.
Jestem czysta jak łza.
Możesz nie odpowiadać,
ale to nadal oszustwo. Czysta jak łza?
Wszystko, co mogę łatwo upłynnić.
Nie uprawiam hazardu.
Chcę kupić nieruchomość na wsi.
Dowiedz się, co da się zrobić, i oddzwoń.
PRZEKROCZONO LIMIT WYPŁATY
Próbuję tylko wypłacić pieniądze. Co to...
Dobra.
Nie zamoknie?
Nie weźmie ode mnie pieniędzy.
Muszę odstawiać takie cyrki, żeby dać jej pieniądze?
Muszę.
Choć tyle mogę zrobić.
Widziałaś wyciągi?
Więc komu dał ten krem?
Z kim był w Yangpyeong?
Z jakąś kobietą z pracy.
Co to?
Nasz klient ubiega się o opiekę nad dzieckiem,
żeby nie musieć płacić alimentów.
„Chungdae MT”?
Czemu płaci komuś za wyjazd integracyjny?
Uwielbia wtrącać się w cudze sprawy.
Żyjemy z ludzi, którzy mają romanse,
ale czasem to naprawdę do kitu.
Co on knuje?
Może niewierni są bystrzejsi?
Romansując, stają się bardzo czujni.
Cholerny drań.
MOTEL CHUNGDAE
JEDEN Z 1000 NAJLEPSZYCH MOTELI W KOREI
MOTEL CHUNGDAE
ZARAZ WRACAM
Dzień dobry.
Co pani tu robi?
Zaskoczyła mnie pani.
Skąd panią znam?
Przyszłam sprawdzić.
W Daejeon musiałabyś wpłacić co najmniej 40 milionów zaliczki za dom.
Masz ze sobą jakieś pieniądze?
Jest tam tyle domów.
To znowu on.
Naprawdę kupuje pan budynek w Ongsan?
Musiał pan zarobić na tym baseballu fortunę.
Kiedy budynek będzie gotowy...
Kamelia?
To lokatorka.
- Nie zna mnie pani? - A pani mnie zna?
Pani Hong, żona pana No.
Spotkałyśmy się parę razy.
- Naprawdę? - W Kamelii.
Pracuję tam.
Rzeczywiście, chyba panią tam widziałam.
Co pani adwokat robi o tej porze w motelu?
Przyjechałam w interesach.
Mieszkałam tu.
- Tak? - Nie miałam gdzie spać,
więc mój facet wynajął mi pokój.
Rozumiem.
Chyba właśnie pani wychodziła?
Mam iść własną drogą?
Oczywiście.
Wszyscy radzą mi,
bym podążała własną drogą.
Chyba myślą, że płynę z nurtem życia.
Przez to nachodzą mnie złe myśli.
Że co?
Pewnie chcesz się wyprowadzić ze względu na edukację Pil-gu,
ale nie przetrwasz w mieście, zarabiając tak jak teraz,
bez kogoś, kto wesprze cię finansowo.
Nie mam nikogo takiego.
On na pewno jeszcze żyje.
Szczerze mówiąc,
wychowywałaś go sama przez niemal dziesięć lat.
Jeśli każesz mu zwrócić koszty opieki za ten okres,
może ci się udać.
To trochę podłe.
Podła to była ucieczka od dziecka.
Jest ci to winien. Żadna podłość.
To jest ta twoja duma?
Dzieciak z ciebie.
- Co? - Jesteś dzieckiem?
Musisz się wyprowadzić.
Będziesz żyć z dzieckiem na ulicy?
Co za różnica, czy to będzie podłe?
Naprawdę dzieciak z ciebie.
Nie chodzi tylko o to.
Nie chcę, żebyś się wtrącał
w wychowanie Pil-gu.
Przestań tu przyjeżdżać.
I nie patrz tak na Pil-gu.
Skoro nie muszę go widywać, to nie chcę.
ONGSAN: II MIEJSCE W 52. MISTRZOSTWACH MŁODZIEŻOWEJ LIGI BASEBALLU
Miałem dać jej słuchotki, a gadałem głupoty.
Czemu nie umiem być dla niej miły?
Czemu nie mogę być szczery
i powiedzieć, że za nią tęskniłem?
To szkoła! Jak mogłeś pozwolić, by w szkole wybuchł pożar?
Ktoś tu palił? Skąd ogień w magazynie?
A gdyby mojemu dziecku coś się stało? Albo któremukolwiek?
Na szczęście nikomu nic się nie stało.
To ośmiolatki! Wiesz,
jak szkodliwe jest dla nich wdychanie takich oparów?
Nikomu nic się nie stało?
Nie rozumiem, czemu mam ci się tłumaczyć.
Ludzie pomyślą, że jesteś przewodniczącym komitetu rodzicielskiego.
Szlag!
Pil-gu!
Nawdychałeś się dymu? Masz zatkany nos?
Dusisz się? Weź głęboki oddech.
- Proszę dać mi spokój. - Na pewno nic ci nie jest?
Proszę mnie puścić. Jestem zajęty.
Czemu ciągle zaczepia pan Pil-gu?
Ośmiolatek jest zajęty? Skończyłeś już trening.
- Idziecie grać? - Mam korepetycje.
Naprawdę? A ty? Uczycie się razem?
Ja nie mam korepetycji.
Dlaczego? Dlaczego ty nie?
Muszę iść do baru.
Po co? Będziesz tam kelnerował?
Idę zjeść z mamą!
Masz osiem lat! Czemu spędzasz czas w barze?
Czemu pan na mnie krzyczy?
Boże.
Niech pan wraca trenować do Seulu!
Wszyscy myślą, że wywalili pana z drużyny!
Pil-gu!
Co będziesz jadł?
Patrz.
Bilet do Kopenhagi kosztuje 787 800 wonów.
Tak, najtańszy.
To będzie darowizna.
Dam ci 800 000 wonów.
Weź to i daj mi spokój.
- Gyu-tae! - O Boże.
Co tu robisz?
Widziałam twoją żonę, jak szła do pracy.
A ty? Nie powinnaś pracować?
Musisz zarobić 100 milionów.
Potrzebujesz ich, żeby wyjechać.
Wyjadę szybciej, jak pożyczysz mi na bilet.
Jak będziesz mi tak pożyczał, w końcu uzbiera się 100 milionów.
Zamierzasz zdobyć te pieniądze, okradając mnie?
Czemu mi to robisz?
Przestań.
Nie zasłużyłem na to.
To jakiś kanał.
Nie udawaj niewinnego. Myślałeś o tym, żeby się ze mną przespać.
Liczy się samo usiłowanie zdrady.
Ludzi obchodzi, czy zdradziłeś, czy nie.
A nie jak daleko się posunąłeś.
Daj już spokój.
Myślisz, że nie dam rady się wytłumaczyć?
Komu uwierzą?
Tobie? Czy mnie, przyszłemu burmistrzowi?
Ludzie wierzą w fakty.
Nie w wymówki.
Ustawiłaś to zdjęcie na tapetę?
Jesteś przyszłym burmistrzem, czystym jak ongsańskie kraby.
Jak ludzie dowiedzą się, że dałeś mi się wrobić,
będą rozczarowani.
Nie zostaniesz nawet sołtysem, co dopiero burmistrzem.
Ty...
nie jesteś głupia, co?
Dobra, na razie wystarczy.
„Na razie”? Co to ma znaczyć?
Wyjedź za to do Kopenhagi.
Po prostu stąd zniknij.
Wpadłam na twoją żonę i się z nią przywitałam.
Przyszła do motelu.
Co tam robiła?
Co kobieta może robić w biały dzień w motelu?
Jedno z dwóch.
Albo sama ma romans, albo chce przyłapać ciebie.
Upewnij się, że nie przegląda ci telefonu i konta.
Jest prawnikiem rozwodowym.
Jak cię oskubie, za co polecę do Kopenhagi?
YANG SEUNG-YEOP
To nic wielkiego. Mały pożar.
Ale ktoś narobił krzyku o toksyczne opary.
Więc przerwałem trening i wysłałem dzieci do domu.
To gdzie jest Pil-gu?
Poszedł do pani baru.
Powiedział, że wróci sam, bo dziś babcia po niego nie przyjdzie.
Pil-gu jest sam w barze?
Pani jest tu, więc pewnie...
Gdy zobaczyłam wiadomość, że Joker mnie obserwuje,
od razu pomyślałam o Pil-gu.
Pil-gu!
Abonent czasowo niedostępny. Nagraj wiadomość.
Jun-gi ma korepetycje.
Ciekawe, dokąd poszedł.
Bo to znaczy, że jego też obserwował.
Więc wystraszyłam się dużo bardziej niż pięć lat temu.
Po co oglądasz nagranie sprzed pięciu lat?
Sprawdziłeś wszystkie nagrania spod Kamelii z kamer samochodowych.
A teraz znowu to?
Niczego nie znalazłem.
On na pewno zna tę dzielnicę.
Co ci da oglądanie tego w kółko?
Po co ciągle to robisz?
Miejsce zbrodni zawsze powie ci prawdę.
Coś tutaj krzyczy: „Spójrz tu!”.
Naprawdę jesteś nieustępliwy.
Z Dongbaek też nie odpuszczaj.
Kto wie? Może w końcu się z tobą umówi.
Pil-gu zniknął!
- Dongbaek. - On...
Nie ma go w szkole ani w salonie gier.
Nie powinien być sam w barze, ale tam też go nie ma.
- Co robić? Nie ma go. - Twojego syna?
Dongbaek, spokojnie.
Mógł wrócić do baru.
Chodźmy tam.
Proszę sprawdzić, czy ktoś zgłaszał zaginięcie dziecka.
SALON PIĘKNOŚCI OK
Wiecie, gdzie jest supermarket?
- Chodźmy. - Szybko.
Boże.
Proszę. Siadaj i jedz.
Znasz kucharza Kwona z Seorae Village?
Osobiście poprosiłem go, by przyrządził te słuchotki.
Proszę.
Krojone przez pana Kwona stają się dużo droższe
od słuchotek krojonych przez zwykłego kucharza.
Czy...
jadłeś je już kiedyś?
Smakują jak trąbiki. Wszystkie ślimaki smakują tak samo.
Nie wierzę.
Nic specjalnego.
To czemu tak się zajadasz?
A czemu mnie pan częstuje?
Co?
Jun-giemu kazał pan iść do domu.
Miał korepetycje, a poza tym powinien przejść na dietę.
A ty jesteś od niego mniejszy.
Więc żeby urosnąć, powinieneś jeść słuchotki.
Będę wysoki po tacie.
Tak powiedziała ci mama?
Przyślę do baru twojej mamy
pudło tych drogich słuchotek.
Ale nie dla klientów. Tylko dla ciebie i mamy, dobrze?
Ile kosztują?
Nie masz pojęcia.
Ze 100 000 wonów?
Są tak drogie, że musiałem wypłacić pieniądze
w pięciu różnych bankomatach.
KAMELIA
Nie, tam go nie będzie. Wejdź.
Proszę.
Pil-gu nie chodzi na plac zabaw.
Za parkiem jest salon gier. Tam sprawdźcie.
Świetnie.
Piąty pałkarz.
Dongbaek.
Pil-gu.
Skąd wracasz?
Pil-gu, gdzie byłeś?
Jadłem z nim słuchotki.
- Boże, Dongbaek! - Mamo.
- Nic ci nie jest? - Co się stało?
Nic ci nie jest?
Nigdy więcej nie przychodź sam do baru.
Rozumiesz? Nie możesz być tu sam.
Boże, Dongbaek.
I masz przestać grać w te gry.
Telefon ci się wyłączył, bo całymi dniami grasz.
I jeszcze jedno.
Masz do mnie dzwonić od razu po treningu.
Skoro tak się martwisz, czemu nie zostałaś w barze?
Udajesz, że tak się o niego martwisz,
ale byłaś zajęta kim innym...
Dopiero popołudnie, a pan już pijany.
Pil-gu, pewnie już to wiesz,
ale niektórzy panowie po alkoholu robią się niegrzeczni.
O rety.
Po co to wynosisz?
Przestaniesz się wtrącać?
Jak długo znasz Dongbaek?
Bo ja dziesięć lat.
Jestem ojcem Pil-gu.
Widzę, że jest do mnie podobny.
Ty zawsze będziesz dla niego obcym.
Ja jestem jego ojcem.
- Ty nazywasz się ojcem? - Co?
Idź i mu powiedz.
Powiedz synowi to, co mnie.
Że zniknąłeś na osiem lat.
Że ożeniłeś się z modelką i że masz z nią córkę,
mimo tych dziesięciu lat z jego mamą.
Chcesz nazywać się ojcem,
ale masz gdzieś to,
jak go tym zranisz.
Przestań się wtrącać.
Wracaj kręcić swój program.
Naprawdę myślisz, że dasz radę zająć się Dongbaek i Pil-gu?
Ledwo się znacie, nie udawaj, że coś tutaj znaczysz.
Może teraz na jej widok drży ci serce,
ale my mamy długą historię i dziecko.
Niech ci się nie wydaje, że twoje uczucie pokona wszystko.
Pil-gu, naprawdę nie jesteś głodny?
Mamo, idź stąd. To dziewiąta runda.
Piłka leci na lewo! Strike!
Zejdź, jak zgłodniejesz.
Zrobił to!
Patrzcie tylko!
Zdobył home runa!
KAMELIA
BAR NIECZYNNY Z POWODÓW OSOBISTYCH
Boisz się tu być, prawda?
Dlatego kazałem ci nie otwierać.
Powinnaś wziąć kilka dni wolnego.
Myślisz, że kilka dni coś zmieni?
Co?
Szczerze mówiąc,
nadal mam ciarki.
Napisał, że obserwował mnie każdego dnia.
To znaczy, że był wśród gości, którzy się śmiali i dobrze bawili.
A jeśli za kilka miesięcy nadal będę bała się
tu pracować?
Wiem, że to zapuszczona rudera bez okien,
ale to mój pierwszy biznes.
To był cały mój świat.
Od dziś jesteś synem przedsiębiorczyni.
Jesteś synem przedsiębiorczyni, Pil-gu. Rozumiesz to?
Jak odniesiemy sukces i się dorobimy, otworzymy lokal na Czedżu.
Dobrze?
Dobrze!
A teraz mam gęsią skórę, gdy tylko otwierają się drzwi.
Co mam zrobić?
Obiecałaś, że nie dasz się zastraszyć.
Zdepczemy go jak robaka.
Tak?
Gdybym była sama, to co innego.
Ale przez te pięć lat
obserwował też Pil-gu.
PARK SANG-MI
PIŁKARZ KIM JIN-HYEOK SIĘ ROZWODZI
PARK SANG-MI
Ciebie niedługo czeka to samo.
Boże, czuję się jak gówno.
Dongbaek.
To jakiś pieprzony żart.
Boże, przestraszyłaś mnie. Czego chcesz?
O co ci chodzi? Czemu tak zaglądasz?
Jong-ryeol, dasz mi swój numer telefonu?
- Co? - Daj mi swój numer.
Mogę ci dać autograf.
To może chociaż nick na czacie?
Powiedziałem, że autograf.
Jong-ryeol, lepiej daj mi ten numer.
Ile ty masz lat?
Wyglądasz starzej od Dongbaek.
Daj mi ten numer.
Nie.
Chcę wysłać ci zdjęcie.
Jak je zobaczysz, będziesz mnie błagał o kontakt.
Nie interesuje mnie twoje zdjęcie.
Mam je wysłać do gazet?
Ciekawe, ile za nie dostanę.
To może być ktoś, z kim Pil-gu
codziennie się wita.
To okropne.
Przerażające.
Jak ja go tu wychowam?
W Dongbaek coś pękło.
Prawda jest taka...
że brak mi odwagi i siły.
Widzisz,
jaka ze mnie ofiara losu?
Wczoraj pomyślałam to samo,
co pięć lat temu.
„Czemu ja?
Czemu znowu ja?
Czemu to znowu muszę być ja?”
Tak bardzo próbowała być silna, ale w końcu pękła.
Chcę tylko normalnie żyć z Pil-gu.
Czy proszę o zbyt wiele?
A ja wkurzyłem się
jeszcze bardziej.
Nie jestem bohaterką. Nie mam nic.
Jestem...
Jestem wykończona.
Chyba za bardzo się starałam.
Dłużej tak nie mogę.
Dongbaek.
Nie muszę udawać, że wszystko gra, prawda?
Mogę...
po prostu uciec?
Oczywiście. To nic złego.
Dongbaek. Już dobrze.
Yong-sik.
Mam dość udawania, że jest w porządku.
Nie chcę być Sirasonim.
Chcę się ukryć.
Chcę...
Dongbaek.
Chcę wyjechać z Ongsan.
Skąd się wzięły te trociny?
Co wywołało pożar?
Chyba ktoś palił w magazynie.
Nie żartuj.
To nonsens. Uczniowie podstawówki?
Nie znalazłem niedopałków.
Ale znalazłem to.
I śmierdziało tu rozpuszczalnikiem.
Nie wiem, czy to zgłaszać.
Już gdzieś ją widziałem.
Ktoś ją nosił.
Muszę złapać Jokera, by zatrzymać tu Dongbaek.
Muszę złapać Jokera, by powstrzymać ją przed wyjazdem.
To miejsce od lat stało puste.
Ten gówniarz chyba naprawdę coś znalazł.
Długo się trzymała.
Ja na jej miejscu nie przetrwałabym roku.
Przez faceta straciła jedyną przyjaciółkę.
- Nic dziwnego, że nie przetrwała. - Ten cholerny Yong-sik
pojedzie za tobą nawet do Korei Północnej.
Jeśli porzucę sport i wrócę, przyjmiesz mnie z powrotem?
Nie należysz do kobiet, które oddają innym kontrolę nad swoim życiem.
Rób, co chcesz.
Czemu ciągle wszystkim dziękuje?
Dzięki pani mogłam cieszyć się moimi sześcioma latami w Ongsan.
Napisy: Agnieszka Putek